Hemoroidy — objawy, leczenie i kiedy krwawienie to NIE hemoroidy

Objawy hemoroidów

Hemoroidy to powiększone, przekrwione guzki krwawnicze — naturalne sploty naczyniowe w kanale odbytu, które przy chorobie hemoroidalnej ulegają powiększeniu i wypadaniu. Rozróżnia się hemoroidy wewnętrzne (wyżej, zwykle niebolesne, głównie krwawiące) i zewnętrzne (przy brzegu odbytu, które przy zakrzepicy bywają bardzo bolesne). Najczęstsze objawy to:

• Jasnoczerwona krew na papierze, na powierzchni stolca lub kapiąca do muszli po wypróżnieniu.
• Świąd, pieczenie i uczucie wilgoci w okolicy odbytu, czasem uczucie niepełnego wypróżnienia.
• Wyczuwalne guzki lub ich wypadanie podczas parcia; przy zakrzepicy guzka — nagły, silny ból i twardy, siny guzek.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Choroba hemoroidalna rozwija się, gdy wzrasta ciśnienie w naczyniach kanału odbytu i słabnie ich podparcie. Najsilniej sprzyjają temu przewlekłe zaparcia i długie parcie, ale czynników jest więcej:

• Zaparcia, twarde stolce i długie, forsowne parcie na wypróżnieniu (także czytanie/telefon w toalecie).
• Dieta uboga w błonnik i za mała ilość wypijanych płynów.
• Siedzący tryb życia, otyłość oraz praca w pozycji stojącej lub siedzącej przez wiele godzin.
• Ciąża i poród (ucisk i zmiany hormonalne) oraz predyspozycja rodzinna i wiek.

Stopnie zaawansowania (I–IV)

Hemoroidy wewnętrzne klasyfikuje się w czterostopniowej skali według tego, czy i jak guzki wypadają na zewnątrz. Stopień decyduje o wyborze leczenia — od zachowawczego po zabiegowe:

Kiedy krwawienie to NIE hemoroidy

To najważniejsza część tej strony. Łatwo każde krwawienie z odbytu zrzucić na hemoroidy — a część objawów wymaga wykluczenia poważniejszych przyczyn, w tym raka jelita grubego. Typowe krwawienie z hemoroidów to jasna krew na powierzchni stolca; sygnały poniżej do niego nie pasują. Samodzielne rozpoznanie „to tylko hemoroidy" bywa groźne — opóźnia diagnostykę nowotworu.

Leczenie zachowawcze i zabiegi

Podstawą leczenia — zwłaszcza w stopniach I–II — jest uregulowanie wypróżnień: dieta bogata w błonnik, odpowiednie nawodnienie, unikanie długiego parcia i staranna, ale delikatna higiena okolicy. Pomocne bywają preparaty miejscowe (maści, czopki) łagodzące objawy oraz krótkie nasiadówki. Gdy to nie wystarcza lub choroba jest bardziej zaawansowana, stosuje się zabiegi:

• Metody instrumentalne (ambulatoryjne), np. gumkowanie (opaskowanie) guzków lub skleroterapia — w stopniach II–III.
• Leczenie operacyjne (m.in. hemoroidektomia) — w zaawansowanych, nawracających lub powikłanych zmianach (stopień III–IV).
• Zakrzepica guzka zewnętrznego z silnym bólem wymaga pilnej oceny — w wybranych przypadkach zabiegu w krótkim czasie.

Profilaktyka nawrotów i dyskretna teleporada

Hemoroidy lubią wracać, jeśli nie zmieni się nawyków. Profilaktyka to głównie miękki stolec i krótkie wypróżnienia: odpowiednia ilość błonnika i płynów, regularna aktywność, unikanie długiego siedzenia w toalecie i forsownego parcia. Teleporada to dyskretny pierwszy krok: lekarz oceni objawy, doradzi postępowanie i — co najważniejsze — pomoże ocenić, czy krwawienie na pewno pasuje do hemoroidów, czy wymaga diagnostyki. Rozpoznania okolicy odbytu nie stawia się „na oko" zdalnie — przy wątpliwościach lub sygnałach alarmowych kierujemy na badanie (badanie proktologiczne, często kolonoskopia).

Powiązane tematy

Objawy z okolicy odbytu i przewodu pokarmowego bywają powiązane — zobacz też:

• Bólowi brzucha i zmianom rytmu wypróżnień poświęcona jest strona o bólu brzucha według lokalizacji.
• Gdy dominuje luźny stolec z parciem, przeczytaj o biegunce i czerwonych flagach.
• Zmienny rytm wypróżnień bez objawów alarmowych może wiązać się z zespołem jelita drażliwego (IBS).

Potrzebujesz oceny lekarza?

Masz objawy hemoroidów albo krwawienie, którego się obawiasz? Umów teleporadę — omówimy problem dyskretnie, doradzimy leczenie i wskażemy, czy potrzebna jest diagnostyka (np. kolonoskopia).